Nankörlük, insana, hele bir Müslüman’a yakışmaz. Biz iyilik gördüğümüz insanlara yine iyilikle mukabele ederiz. Hele bu insanlar bizim hayatımıza sebep ve vesile olmuş, bizler için kendilerini helak etmiş, nice sıkıntılara karşılıksız olarak katlanmış insanlarsa. Onlar çocuklarının sağlıklı şartlarda yaşaması için türlü zorluklara göğüs gererler.

Hep kendilerini ikinci plana alıp, fedakârlıklarda bulunurlar. Ancak, hayatın ve imtihanın kuralı gereği yaşlanırlar ve onlar ilgiye muhtaç hale gelirler. Bazı evlatlar ise bu noktada çok nankör davranmaktadır. “Babası oğluna bağ bağışlamış, oğlu ona bir salkım üzümü çok görmüş!” sözünde olduğu gibi gönül yıkacak işler yaparlar. Halbuki, Kur’an’da, “Onlardan hayatta bıraktığımız kimsenin ise, yaratılışını tersine çeviririz.” (Yâsîn, 36/68) buyurularak yaşlanan insanın vücudunun artık bir çocuk gibi aciz ve iktidarsız duruma düştüğü anlatılır. Artık “naz” makamında onlar vardır. Biraz da bizim sabırlı olmamız gerekir. Çocuklar onların ihtiyaçlarını yerine getirirken hem görevini yapacak, hem de Allah’ın lûtfuna mazhar olacaktır.

Kâ’b İbn Ucre Hazretleri rivayet ediyor: “Güçlü ve kuvvetli bir adam Peygamberimizin bulunduğu meclise girince ashâb efendilerimiz, ‘Ya Rasûlallah! Keşke şu adam Allah yolunda hizmet eden bir insan olsa!’ dediler. Efendimiz de bunun üzerine ‘Eğer bu adam küçük çocuğunun nafakasını temin etmek için gayret ediyorsa Allah yolundadır. Eğer yaşlı ebeveyninin nafaka­ları için çalışıyorsa Allah yolundadır. İffetli davranarak kendi nefsinin nafakasını temin etmek için gayret gösteriyorsa o da Allah yolundadır. Bütün bunlar için değil de riya ve başkalarına üstün­lük taslama gayesiyle çabalıyorsa bütün bu gayreti şeytan yolundadır.” (Taberânî, el-Mu’cemü’l-Kebîr, 19/129) buyurmuştur. Sizin onları hatırladığınız, gönlünü aldığınız, hizmetinde bulunup hoşnut ettiğiniz her gün onlar için bayram hükmündedir. Hatırlamayı ve hürmeti sadece bayramlara saklamayalım.

Sayı:	231
Bölüm:	Anneler Günü